Definition des Verbs konzedieren
Definition des Verbs konzedieren: zugestehen, einen Anspruch anerkennen; zugeben; zugestehen; einräumen; zubilligen; beichten mit Bedeutungen, Synonymen, Präpositionen, Objekten mit Kasus, Grammatikangaben, Übersetzungen und Konjugationstabellen.
konzedieren
·
konzediert
·
hat konzedierte
konzediert
concede, admit, acknowledge
/kɔnˈt͡seːdiːʁən/ · /kɔnˈt͡seːdiːʁt/ · /kɔnˈt͡seːdiːʁtə/ · /kɔnˈt͡seːdiːʁt/
zugestehen, einen Anspruch anerkennen; zugeben; zugestehen, einräumen, zubilligen, beichten
(Akk., Dat.)
» Wir müssen ihm hier ein Gewohnheitsrecht konzedieren
. We must grant him a customary right here.
Bedeutungen
- a.zugestehen, einen Anspruch anerkennen, zugeben, zugestehen, einräumen, zubilligen, beichten
- z.<auch: trans.> Noch keine Bedeutung hinterlegt.
Konjugation Bedeutungen
Verwendungen
Synonyme
- a.≡ anerkennen ≡ beichten ≡ bekennen ≡ einbekennen ≡ eingestehen ≡ einräumen ≡ erlauben ≡ gestatten ≡ gestehen ≡ offenbaren, ...
Synonyme
Beispielsätze
Übersetzungen
- concede, admit, acknowledge
допускать, признавать
admitir, conceder, reconocer, otorgar
admettre, concéder, reconnaître
itiraf etmek, kabul etmek, tanımak
admitir, conceder, conceder a, reconhecer
concedere, riconoscere, ammettere, consentire
admite, recunoaște
elismer, enged
przyznawać, przyznać, uznawać
αναγνωρίζω, παραδέχομαι, παραχωρώ
erkennen, toegeven, toekennen
přiznat, koncedovat, uznat
medge, bevilja, erkänna, gå med på, tillerkänna
tilstå, anerkende
承認する, 認める, 譲歩する
admetre, concedir, reconèixer
tunnustaa, myöntää
anerkjenne, innrømme, tilstå
aitortu, aitortzea, eman, onartu, onartzea
odobriti, priznanje, priznati
дозволување, признавање, прифаќање
dovoliti, priznanje, priznati
priznať, uznať
dopustiti, priznanje, priznati
dopustiti, priznanje, priznati
визнати, дозволити, признавати
допускам, признавам
даваць, прызнаваць, прызнанне, прызнаць
akui, mengakui
nhượng bộ, thừa nhận
qabul qilmoq, rozi bo'lmoq, tasdiqlamoq
मानना, स्वीकारना, स्वीकृत करना
承认, 让步
ยอมรับ, อนุมัติ
인정하다
qəbul etmək, razılaşmaq
აღიარება
স্বীকার করা
njoh, pranoj
मानणे, मान्य करणे, मान्यता देणे
मान्यता दिनु, स्वीकार गर्नु
అంగీకరించడం, అంగీకరించు
atzīt, piešķirt
ஒப்புக்கொள்ளு, ஒப்புக்கொள்வது, ஒப்புதல் கொடு
nõustuma, tunnistama
ընդունել, խոստովանել, հաստատել
pejirandin, qebûl kirin
להודות، להכיר בזכות
اعتراف، الاعتراف، الاعتراف بالحق
پذیرفتن، اعتراف کردن، تسلیم کردن
اجازت دینا، اعتراف کرنا، قبول کرنا، ماننا- ...
Übersetzungen
Konjugation
·konzediert
· hatkonzedierte
konzediert
Präsens
konzedier(e)⁵ |
konzedierst |
konzediert |
Präteritum
konzedierte |
konzediertest |
konzedierte |
Konjugation