Präposition und Kasus des Verbs aburteilen
Verwendung Verb aburteilen: mit Präpositionen, Dativobjekt, Akkusativobjekt, Passivangaben, Gebrauch und Umfeld im Valenzwörterbuch.
Verb · haben · regelmäßig · transitiv · trennbar · <auch: Passiv>
Überblick
ab·urteilen
Objekte
Akk.
-
jemand/etwas urteilt
ab
-
jemand/etwas urteilt
jemanden ab
-
jemand/etwas urteilt
jemanden/etwas ab
Passiv
Passiv möglich
Überblick
endgültig verurteilen
Aktiv
jemand/etwas urteilt
ab
Passiv
Kein Passiv möglich
verurteilen in einer Gerichtsverhandlung
Aktiv
jemand/etwas urteilt
ab
Passiv
Kein Passiv möglich
verdammen
Aktiv
jemand/etwas urteilt
ab
Passiv
Kein Passiv möglich
endgültig verurteilen; verdammen; verdonnern (zu), Strafe verhängen, schuldig sprechen, mit Strafe belegen
Akk.
Aktiv
jemand/etwas urteilt
ab
jemand/etwas urteilt
jemanden ab
jemand/etwas urteilt
jemanden/etwas ab
Vorgangspassiv
- (von
jemandem/etwas ) wirdabgeurteilt
jemand wird (vonjemandem/etwas )abgeurteilt
jemand/etwas wird (vonjemandem/etwas )abgeurteilt
Zustandspassiv
- (von
jemandem/etwas ) istabgeurteilt
jemand ist (vonjemandem/etwas )abgeurteilt
jemand/etwas ist (vonjemandem/etwas )abgeurteilt
Übersetzungen
condemn, sentence, judge, pass judgement on
осуждать, вынести приговор, выносить приговор, осудить, порицать, приговорить, произнести приговор, произносить приговор
condenar, enjuiciar, sentenciar
condamner, juger
yargılamak, kesin hüküm vermek, kınamak, mahkum etmek
condenar, desaprovar, julgar
condannare, giudicare
condamna, blama, condamna definitiv
elítélni, kárhoztatni, véglegesen elítélni, ítélkezik
potępiać, skazać, osądzać, osądzić, potępić
καταδικάζω, καταδίκη
veroordelen, berechten
odsoudit, odsuzovat, odsuzovatsoudit, zatratit
döma, fördöma
dømme, domfælde, dømmende, fordømme
判決する, 最終的に有罪判決を下す, 有罪判決, 裁く, 非難する
condenar, condemnar, despreciar
tuomita, kunnianloukkaus
dømme, fordømme
damnatzea, epaitu, epaitzea, zigortzea
osuditi, konačno osuditi, proklinjati
осудување, осудува
končno obsojati, obsojanje, obsojati, obsojiti, obsožiti, soditi
odsúdiť, preklínať
osuditi, konačno osuditi, proklinjati
osuditi, konačno osuditi, proklinjati
засуджувати, остаточно засудити, осуджувати, осудити
осъждам
асуджаць, асудзіць
memvonis, mengecam, menghukum, mengutuk, menjatuhkan vonis
kết án, tuyên án, lên án, nguyền rủa
ayblamoq, hukm chiqarmoq, hukm o'qimoq, la'natlamoq, mahkum etmoq, qoralamoq
दोषसिद्ध करना, दोषी ठहराना, धिक्कारना, निंदा करना, सज़ा सुनाना, सजा सुनाना
宣判, 判刑, 定罪, 诅咒, 谴责
ตัดสินลงโทษ, ประณาม, พิพากษา, พิพากษาลงโทษ, สาปแช่ง
선고하다, 규탄하다, 유죄 판결하다, 저주하다, 최종 판결하다
məhkum etmək, cəza vermək, hökm çıxarmaq, lənətləmək, qınamaq
აწყევლა, განაჩენის გამოტანა, გმობა, დამნაშავედ ცნობა, დასაჯა, სასჯელის მიცემა
দোষী সাব্যস্ত করা, দণ্ডাদেশ দেওয়া, দণ্ডিত করা, ধিক্কার করা, নিন্দা করা
dënoj, shpall fajtor, denoj, mallkoj
दोषी ठरवणे, धिक्कारणे, निंदा करणे, शिक्षा सुनावणे, सजा सुनावणे
दोषी ठहराउनु, दण्डादेश सुनाउनु, धिक्कार गर्नु, निन्दा गर्नु, सजा सुनाउनु
ఖండించు, దోషిగా తీర్పు ఇవ్వడం, దోషిగా తేల్చు, శపించు, శిక్ష విధించడం, శిక్ష విధించు
notiesāt, nolādēt, nosodīt, piespriest sodu
கண்டிக்க, குற்றவாளியாக அறிவிக்க, சபிக்க, தண்டனை வழங்கு, தண்டனை விதிக்க, தீர்ப்பு வழங்கு
süüdi mõistma, hukka mõistma, karistust määrama, needma
դատապարտել, անիծել, դատավճիռ կայացնել, դատել
ceza dan, biryar dan, hukm dan, lêanet kirin
לגזור דין، לגנות، להרשיע
إدانة، إدانة نهائية، تجريم
محکوم کردن، سرزنش کردن
مجرم قرار دینا، حتمی فیصلہ، سزا دینا، مجرم ٹھہرانا- ...
Übersetzungen
Synonyme
Konjugation
urteilt
ab·
urteilte
ab· hat
abgeurteilt
Präsens
urteil(e)⁵ | ab |
urteilst | ab |
urteilt | ab |
Präteritum
urteilte | ab |
urteiltest | ab |
urteilte | ab |
Konjugation