Präposition und Kasus des Verbs abducken
Verwendung Verb abducken: mit Präpositionen, Dativobjekt, Akkusativobjekt, Passivangaben, Gebrauch und Umfeld im Valenzwörterbuch.
Verb · haben · regelmäßig · intransitiv · trennbar · <auch: reflexiv>
Überblick
ab·ducken
Objekte
(sich+A)
-
jemand/etwas duckt
ab
-
jemand/etwas
sichduckt
ab
Passiv
Kein Passiv möglich
Überblick
den Schlag eines Gegners durch Ducken ins Leere gehen lassen; wegducken
Aktiv
jemand/etwas duckt
ab
[Sport]
(sich+A)
Aktiv
jemand/etwas duckt
ab
jemand/etwas
sichduckt
ab
Übersetzungen
duck, dodge
печатать, уклониться от ударов, уклоняться, уклоняться от ударов
agacharse, esquivar
esquiver, éviter
duckulmak
desviar, esquivar
evitare, schivare
evitare, sărit
kitér
robić unik, unikać, zrobić unik
αποφυγή
afduiken, duiken
uhnout
ducka
undvige
かわす, 避ける
esquivar
väistää
dukk
makurtu
izbeći
избегнување
izogniti se
uhnúť
izbjeći
izmaknuti se
ухилитися
избягвам, отбивам
ухіляцца
membungkuk, menunduk
cúi người tránh, cúi đầu né
boshini egmoq, egilmoq
झुकना, सिर झुकाना
低头躲避, 弯腰躲避
ก้มหลบ, ก้มหัวหลบ
몸을 숙이다, 숙이다
başını əymək, eğilmək
თავი დახრა, ქვევით დახრე
ঝুঁকে পড়া, মাথা নামানো
përkul, ulet
झुकणे, डोके झुकवणे
झुक्नु, टाउको झुकाउनु
తల దిగజార్చు, తల వంచు
noliekties, nolikt galvu
தலை சாய்த்து கொள்ளு, தலையை தாழ்த்து
allapoole kummarduma, kummarduma
գլուխը թեքել, թեքվել
bend kirin, ser jêr bûn
להתחמק
تجنب
دور شدن
جھکنا، دھوکہ دینا- ...
Übersetzungen
Synonyme
Konjugation
duckt
ab·
duckte
ab· hat
abgeduckt
Präsens
duck(e)⁵ | ab |
duckst | ab |
duckt | ab |
Präteritum
duckte | ab |
ducktest | ab |
duckte | ab |
Konjugation