Präposition und Kasus des Verbs umherirren
Verwendung Verb umherirren: mit Präpositionen, Dativobjekt, Akkusativobjekt, Passivangaben, Gebrauch und Umfeld im Valenzwörterbuch.
Verb · sein · regelmäßig · intransitiv · trennbar
Überblick
umher·irren
Noch keine Verwendung hinterlegt.
Überblick
sich orientierungslos von Ort zu Ort begeben; ziellos hin- und hergehen, -fahren und dergleichen; herumirren
Aktiv
jemand/etwas irrt
umher
Aktiv
jemand/etwas irrt
irgendwo umher
jemand/etwas irrt
umher
Übersetzungen
stray, roam, wander about, wander, wander around
блуждание, блуждать, бродить, кружить, скитаться
errante, aberrar, deambular, divagar, errar, vagar
errer, vagabonder, aller au hasard, divaguer, faire un tour, tourner en rond
başka yere gitmek, amaçsızca dolaşmak, dolaşmak
perambular, vagar, vaguear
errante, errare, girovagare, peregrinare, vagare, vagolare
rătăci
bl wander, bl wandering, kóborolni
błąkać się, błądzić, błąkać, wędrować, włóczyć się, zabłądzić, zabłąkać
περιπλανιέμαι, άσκοπα
doelloos rondlopen, doelloos rondzwerven, ronddolen, ronddwalen, zwerven
bloudit, tápat, zabloudit
irra, vandra
flakke om, færdsel, strejfe, vandre, vandre omkring
さまよう, 彷徨う, 迷う
errant, errar, vagar, vagare
harhailla, vaeltaa
irres, vandre
bidegabe, bidegabe ibili
besciljno kretati, bestrčati, lutati
блужам, блужање, лутам, скитање
potovati brez cilja, tavati
blúdiť, potulovať sa, túlať sa
beskrajno hodati, bestrčati, lutati
besciljno hodati, beskrajno se kretati, lutati
блукання, блукати
блуждая, скитащ се
блуканне, блукаць
berkelana, berkeliling, mengembara
lang thang
adashib yurmoq, aylanmoq
भटकना
徘徊
เดินเตร็ดเตร่, เตร็ดเตร่
헤매다
dolaşmaq
სეირნება
ঘুরে বেড়ানো, ঘুরে বেড়ানো
shëtis
भटकणे
घुम्दै हिंड्नु, भट्किनु
చుట్టూ తిరుగడం
bezmērīgi staigāt, klaiņot
சுற்றாடுவது, சுற்றி செல்லுதல்
ringi käima, ringi uitama
շրջել, շրջվել
vegerîn
לִהְיוֹת בְּלִי מַטָּרָה، לִהְיוֹת מְבֻולְבָּל
تخبط، تجول
سرگردان، سرگردانی، گشت و گذار
ادھر ادھر بھٹکنا، بے مقصد گھومنا، بے ہنگم چلنا- ...
Übersetzungen
Synonyme
Konjugation
irrt
umher·
irrte
umher· ist
umhergeirrt
Präsens
irr(e)⁵ | umher |
irrst | umher |
irrt | umher |
Präteritum
irrte | umher |
irrtest | umher |
irrte | umher |
Konjugation