Definition des Verbs bescheinigen
Definition des Verbs bescheinigen: schriftlich bestätigen; etwas für richtig erklären, eine bestimmte Eigenschaft anerkennen; nachweisen; attestieren; zertifizieren; bezeugen mit Bedeutungen, Synonymen, Präpositionen, Objekten mit Kasus, Grammatikangaben, Übersetzungen und Konjugationstabellen.
bescheinigen
·
bescheinigt
·
hat bescheinigte
bescheinigt
attest, certify, confirm, acknowledge, authenticate, certificate, certify the right, evidence, issue a certificate, testify
/bəˈʃaɪn.ɪ.ɡən/ · /bəˈʃaɪn.ɪ.ɡt/ · /bəˈʃaɪn.ɪ.ɡ.tə/ · /bəˈʃaɪn.ɪ.ɡt/
schriftlich bestätigen; etwas für richtig erklären, eine bestimmte Eigenschaft anerkennen; nachweisen, attestieren, zertifizieren, bezeugen
(Akk., Dat.)
» Sie bescheinigte
ihm den Erhalt des Pakets. She confirmed the receipt of the package.
Bedeutungen
- a.<intrans.> schriftlich bestätigen
- b.<trans.> etwas für richtig erklären, eine bestimmte Eigenschaft anerkennen
- z.<trans.> schriftlich bestätigen, nachweisen, attestieren, zertifizieren, bezeugen, bestätigen
Konjugation Bedeutungen
Verwendungen
Synonyme
Beispielsätze
- Sie
bescheinigte
ihm den Erhalt des Pakets.
She confirmed the receipt of the package.
- Ihrer Schwiegertochter kann man einen einwandfreien Leumund
bescheinigen
.
Her daughter-in-law can be certified to have an impeccable reputation.
- Die Bevollmächtigten
bescheinigten
die Echtheit des Dokumentes, sie unterzeichneten und siegelten den vorliegenden Vertrag.
The authorized representatives certified the authenticity of the document, they signed and sealed the present contract.
- Ich habe aber ein Attest von einem namhaften Psychiater, worin er mir
bescheinigt
, dass mein Gehirn völlig normal arbeitet.
However, I have a certificate from a renowned psychiatrist, in which he certifies that my brain works completely normally.
Beispielsätze
Ressourcen
Übersetzungen
- attest, certify, confirm, acknowledge, authenticate, certificate, certify the right, evidence, ...
свидетельствовать, подтверждать, удостоверять, засвидетельствовать, удостоверить
atestiguar, certificar, atestar, hacer fe de
attester, certifier
belgelemek, onaylamak
atestar, certificar, autenticar, dar por escrito, portar por fé
attestare, certificare
atesta, atestare, certifica, certificare
igazol, tanúsít, elismer
potwierdzać, poświadczać, zaświadczać, kwitować, pokwitować, potwierdzić, poświadczyć, wystawić zaświadczenie o
βεβαίωση, βεβαιώνω, πιστοποίηση, πιστοποιώ
attesteren, bevestigen, certificeren, schriftelijk verklaren
osvědčit, potvrdit, potvrzovat, potvrzovattvrdit
bekräfta, attestera, betyga, intyg, intyga, intygga
attestere, bekræfte, bevidne
確認する, 証明する
certificar, confirmar, reconèixer
todistaa, vahvistaa, varmentaa
attestere, bekrefte, bevitne
egiaztatu, aitortu, ziurtatu
potvrditi, priznati, svedočiti
потврдува, документ
potrditev, potrdilo, potrditi
osvedčiť, potvrdiť
potvrditi, priznati, svjedočiti
potvrditi, priznati, svjedočiti
засвідчувати, підтверджувати
потвърдителен, потвърдявам, удостоверявам
пацвердзіць, сведчыць
mengesahkan, mengesahkan secara tertulis
chứng nhận, chứng nhận bằng văn bản
tasdiqlamoq, yozma tasdiqlash
प्रमाणित करना, लिखित प्रमाणित करना, सत्यापित करना
书面认证, 认证, 证明
ยืนยัน, รับรอง, รับรองเป็นลายลักษณ์อักษร
서면으로 인증하다, 인정하다, 증명하다
təsdiqləmək, yazılı şəkildə təsdiqləmək
დასტურება, წერილობით დადასტურება
প্রমাণিত করা, লিখিতভাবে নিশ্চিত করা, সত্যাপিত করা
konfirmoj me shkrim, vërtetoj
प्रमाणित करणे, लेखित प्रमाणित करणे
प्रमाणित गर्नु, लेखित रूपमा प्रमाणित गर्नु
నిర్ధారించు, రాతపరంగా ధృవీకరించు
apstiprināt, rakstiski apliecināt
அங்கீகரிக்க, எழுதில் அங்கீகரிக்க
kinnitada, kirjalikult kinnitada
գրավոր հաստատել, հաստատել
nivîsî pejirandin, tasdîk kirin
אישור، אישור בכתב، הכרה
إقرار، تأكيد خطي، شهادة
تأیید کتبی، تأیید کردن، گواهی دادن
تحریری تصدیق، تصدیق کرنا، ثابت کرنا- ...
Übersetzungen
Konjugation
·bescheinigt
· hatbescheinigte
bescheinigt
Präsens
bescheinige |
bescheinigst |
bescheinigt |
Präteritum
bescheinigte |
bescheinigtest |
bescheinigte |
Konjugation