Präposition und Kasus des Verbs willigen
Verwendung Verb willigen: mit Präpositionen, Dativobjekt, Akkusativobjekt, Passivangaben, Gebrauch und Umfeld im Valenzwörterbuch.
Verb · haben · regelmäßig · intransitiv
Überblick
willigen
Objekte
-
jemand/etwas willigt
Präpositionen
in+A
-
jemand/etwas
inwilligt
etwas
Passiv
Kein Passiv möglich
Überblick
seine Einwilligung erklären
Aktiv
jemand/etwas willigt
in+A
Aktiv
jemand/etwas willigt
jemand/etwas
inwilligt
etwas
Übersetzungen
agreement, consent
давать согласие, разрешение, согласие, соглашаться
consentir, dar consentimiento
accepter, consentir
izin vermek, onaylamak
concordar, consentir
acconsentire, consentire, dare il consenso
consimțământ
beleegyezés
zgoda
συγκατάθεση
instemmen, toestemming geven
připustit, souhlasit
samtycka
give consent, samtykke
同意する
acceptar, consentir
suostumus
samtykke
onartzea
pristati, saglasiti se
согласност
dati soglasje, pristati
súhlas
pristati, saglasiti se
pristati, suglasnost
дозволяти, згоджуватися
съгласие
даць згоду
menyetujui, setuju
tán thành, đồng ý
rozi bo'lmoq, rozilik berish
अनुमति देना, सहमति देना
允许, 同意
ยอมรับ, เห็นชอบ
동의하다, 허락하다
razı olmaq, razılıq vermək
ეთანხმება
রাজী হওয়া, সম্মতি জানানো
bie dakord, pranoj
मान्य करणे, सहमत होणे
अनुमति दिनु, सहमत हुनु
అంగీకరించు, అనుమతి ఇవ్వు
dot piekrišanu, piekrist
ஒப்புதல் கூறு, ஒப்புதல் தெரிவிக்க
heaks kiitma, nõustuma
համաձայնել, համաձայնություն տալ
qebûl kirin, razî bûn
הסכמה
موافقة
رضایت دادن، موافقت کردن
رضامندی- ...
Übersetzungen
Synonyme
Konjugation
·willigt
· hatwilligte
gewilligt
Präsens
willige |
willigst |
willigt |
Präteritum
willigte |
willigtest |
willigte |
Konjugation