Definition des Substantivs Laudator
Definition des Substantivs Laudator: Person, welche in einer Rede eine andere oder eine Organisation lobt; Lobredner mit Bedeutungen, Synonymen, Grammatikangaben, Übersetzungen und Deklinationstabellen.
Laudator, der
Laudators
·
Laudatoren
panegyrist, praiser, commendator
/laʊ̯ˈdaːtoːɐ̯/ · /laʊ̯ˈdaːtoːɐ̯s/ · /laʊ̯ˈdaːtoːʁən/
Person, welche in einer Rede eine andere oder eine Organisation lobt; Lobredner
Bedeutungen
- Person, welche in einer Rede eine andere oder eine Organisation lobt, Lobredner
Deklination Bedeutungen
Synonyme
Ressourcen
Übersetzungen
- panegyrist, praiser, commendator
похвалитель
alabador, elogiante
Lobpreiser, Lobredner
övgüde bulunan
aplaudidor, elogiante
elogiatore
dicsérő
chwalciciel
επαινέτης
loofredner, prijsgever
chválič, oslavovatel
berömmande, hyllare
rosende
称賛者
louvador
kiittäjä, ylistäjä
lovpriser, rosende
goratzaile
govornik, hvalitelj
лаудатор, поет
hvalitelj
chválič
hvalitelj, priznavač
govornik, hvalitelj
похвальник
похвалител
пахвальнік
pengagum
người tán dương
maqtovchi
प्रशंसक
颂扬者
ผู้สรรเสริญ
칭찬하는 사람
tərifçi
ლაუდატორი
প্রশংসক
lavdërues
स्तुतीकारक
प्रशंसक
ప్రశాంసకుడు
slavētājs
பாராட்டுபவர்
kiitja
փառաբան
lavdator
מְשׁוֹבֵחַ، מְשׁוֹחֵחַ
مادح
ستایشگر
تعریف کرنے والا- ...
Übersetzungen
Deklination
Laudators·
Laudatoren
Singular
Laudator |
Laudators |
Laudator |
Laudator |
Plural
Laudatoren |
Laudatoren |
Laudatoren |
Laudatoren |
Deklination