Definition des Adjektivs imperativ
Definition Adjektiv imperativ: Bildung; Bildung; befehlend, zwingend, bindend; in Form eines Imperativs bestehend; gebietend; imperativisch mit Definitionen, Beschreibungen, Erklärungen, Synonymen und Grammatikangaben im Wörterbuch.
Substantiv
Imperativ, der
Adjektiv
imperativ
imperativ
imperativ
·
imperativer
·
am imperativsten
imperative, binding, commanding, mandatory
/ɪmpɛʁaˈtiːf/ · /ɪmpɛʁaˈtiːf/ · /ɪmpɛʁaˈtiːfɐ/ · /ɪmpɛʁaˈtiːfʃtən/
[Fachsprache, Sprache] befehlend, zwingend, bindend; in Form eines Imperativs bestehend; gebietend, imperativisch
Bedeutungen
- a.[Fachsprache] befehlend, zwingend, bindend, gebietend
- b.[Sprache] in Form eines Imperativs bestehend, imperativisch
Deklination und Komparation Bedeutungen
Synonyme
Ressourcen
Übersetzungen
- imperative, binding, commanding, mandatory
императивный, обязывающий, повелительный
imperativo, obligatorio
impératif
bağlayıcı, emir, emredici, zorlayıcı
imperativo, mandatório
imperativo, vincolante
imperativă
felszólító, kényszerítő, kötelező, parancsoló
imperatywny, nakazujący, rozkazujący
εντολή, προστακτικός, δεσμευτικός
bindend, dwingend, imperatief
imperativní, příkazný, závazný
befallande, bindande, tvingande
befalende, bindende, tvingende
命令形, 命令的, 強制的, 拘束的
imperatiu, obligatori
käsky, käskymuoto, velvoittava
befalende, bindende, tvingende
agindu, behartu, lotu
imperativni, naredbeni, obavezujući
императивен
imperativni, nujni, ukazovalni, vezni
imperatívny, príkazný, záväzný
imperativni, naredbeni, obavezujući
imperativni, naredbeni, obavezan
наказовий, обов'язковий
задължителен, императивен, командващ
імператыўны
imperatif, wajib
mệnh lệnh, bắt buộc
buyruq beruvchi, buyruq maylidagi, majburiy
आज्ञात्मक, आज्ञार्थक, आदेशात्मक, बाध्यकारी
命令的, 强制的, 祈使的, 祈使语气的
บังคับ, มีคำสั่ง, เชิงคำสั่ง
강제적인, 명령법의, 명령적인, 명령형
emrli, məcburi, əmredici
ბრძანებითი, სავალდებულო
আজ্ঞামূলক, আজ্ঞাসূচক, আদেশবাচক, বাধ্যতামূলক
detyrues, urdhëror
आज्ञात्मक, आज्ञार्थक, बाध्यकारी
आज्ञामूलक, आज्ञार्थक, आदेशवाचक, बाध्यकारी
ఆజ్ఞాత్మక, ఆజ్ఞార్థక, ఆజ్ఞావాచక
imperatīvs, norādošs, pavēles izteiksmes, saistošs
ஆணைநிலை, கட்டளைநிலை, கட்டாயமான
kohustuslik, käskiv, käsklev
հրամայական, հրամանային, պարտադիր
emrî, fermanî, imperatîv, zorunlu
חָבוּת، מַצְווָה، ציווי
أمر، إلزامي
اجباری، الزامی، امری، فرماندهی
حکم، حکم دینے والا، لازمی، مجبور کن- ...
Übersetzungen
Deklination und Komparation
imperativ·
imperativer· am
imperativsten
Maskulin
imperativer |
imperativen |
imperativem |
imperativen |
Feminin
imperative |
imperativer |
imperativer |
imperative |
imperativ·
imperativer· am
imperativsten
Maskulin
imperativerer |
imperativeren |
imperativerem |
imperativeren |
Feminin
imperativere |
imperativerer |
imperativerer |
imperativere |
imperativ·
imperativer· am
imperativsten
Maskulin
imperativster |
imperativsten |
imperativstem |
imperativsten |
Feminin
imperativste |
imperativster |
imperativster |
imperativste |
Deklination und Komparation