Definition des Adjektivs beheimatet
Definition Adjektiv beheimatet: an einem Ort ansässig oder heimisch mit Definitionen, Beschreibungen, Erklärungen, Synonymen und Grammatikangaben im Wörterbuch.
Übersetzungen
localized, native, settled
местный, проживающий
local, nativo, residente
domicilié, local, établi
yerleşik, yurt edinmiş
localizado, nativo
nativo, originario
stabilit, întemeiat
helyi, otthonos
osiedlony, zamieszkały
κατοικίδιος, ντόπιος
inheems, thuis
domovský, původní
bosatt, hemmahörande
bosat, hjemmehørende
定住, 居住
assentat, nadiu
kotipaikka, kotoisin
bosatt, hjemmehørende
bertako, etxeko
domiciliran, naseljen
домаќин, местен
domač, pripadnost
domovský, pôvodný
domiciliran, naseljen
domorodan, naseljen
проживаючий, рідний
местен, роден
мясцовы, родны
berdomisili
địa phương
joylashgan
स्थानीय
本地的
ท้องถิ่น
현지의
yerli
ადგილობრივი
স্থানীয়
vendosur
स्थानिक
स्थानीय
స్థానిక
vietējais
உள்ளூர்
asuv
տեղակայված
herêmî
מקומי، שייך
محلي، مقيم
ساکن، محلی
آبائی، مقامی- ...
Übersetzungen
Deklination und Komparation
beheimatet· - · -
Maskulin
beheimateter |
beheimateten |
beheimatetem |
beheimateten |
Feminin
beheimatete |
beheimateter |
beheimateter |
beheimatete |
Deklination und Komparation